عَلَيْكَ وَ كَذا الْبُولُ » « 1 » « ( آن حضرت ) يادى از منى كرد ولى درباره‌ى آن سخت‌گيرى نمود كه از بول هم سخت‌تر است سپس فرمود : اگر پيش يا پس از شروع به‌نماز آن را ديدى بر تو است كه نمازت را از سرگيرى ، و اگر در لباست نگريستى و در آن اثرى از منى نديدى و سپس با همان لباس نماز خواندى و پس از نماز منى در آن ديدى نمازت را از سر نگير ، و بول نيز همين‌گونه است » . و اين حديث و مانندش تنها منى انسان را شامل است كه از منى غير انسان انصرافى بديهى دارد ، به‌ويژه منى حيوانات حلال گوشت ، كه اصولًا انسان با منى هيچ حيوانى سر و كارى ندارد تا از لفظ منى نجاست منى حيوان هم به‌دست آيد ، و اين‌جا هم - زير پوشش قاعده‌ى طهارت - منى حيوانات پاك ، پاك است ، چه حلال گوشت و چه حرام گوشت « 2 » ، و در چنان موردى به‌قدرى انصراف روشن است كه اگر منى حيوانات استثنا شود چيز تازه‌اى اضافه بر آن‌چه فهميديم به‌دست نمىآيد و بلكه جاى تعجب نيز مىگردد . و امّا چيزهايى ديگر مانند شراب ، آب انگور ثلثان نشده كه احياناً آقايان در رساله‌هاى علميه آن‌ها را نجس دانسته‌اند چنان‌كه گذشت و خواهد آمد - نه تنها دليلى روشن بر نجاستشان در دست نيست بلكه برعكس ، كتاب و سنت دليل بر طهارت آن‌ها است . مسأله‌ى 58 - منى انسان كه با شهوت از بدن خارج شده باشد برحسب احاديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و ائمه عليها السلام نجس و جنابت‌آور است . مسائلى چند پيرامون نجاسات

--> ( 1 ) - وسائل الشيعه ابواب نجاسات باب 16 حديث 2 ( 2 ) - چنان كه از علماى شيعى آقاى منتظرى هم نجاستش را مشكل مىداند و از اهل سنّت شافعى نيز آن را پاك شمرده است